25-05-06

Can you handle me

There's something about your smile

There's something about the way you make me feel

Keeps me holding on

It brings me back, you know the game to play

Back into your flame

Back towards the point of no return

To see your face again

To point it out as no one else apart from you

keep drugging me with all the things you do

But you already know that I want you

But you already know that I need you

So hear me, feel me

Oh can you handle me baby (2x)

Love me, heal me

But don't turn me down no (2x)

Don't you want me

So it is not that I don't care oh no

It's not that I don't give a damn oh no no no no I

And I don't think it's fair hey

To point it out as no one else apart from you

keep drugging me with all the things you do

But you already know that I want you

But you already know that I need you

So hear me, feel me

Oh can you handle me baby (2x)

Love me, heal me

But don't turn me down no (2x)

For I sometimes trust you

Oh can you handle me baby (2x)

Love you always

Don't turn me down no, don't turn me down

Don't u want me? oh-oh (2x)

So hear me, feel me

Oh can you handle me baby (2x)

Love me, heal me

But don't turn me down no (2x)

For I sometimes trust you

Oh can you handle me baby (2x)

Love you always

Don't turn me down baby (2x)

Love me heal me

Don't turn me down baby (2x)

For I sometimes trust you

Don't turn me down (2x)

Don't u want me?

20:44 Gepost door Anja | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

24-05-06

That was close

Vandaag was de dag waar mijn broer angstvallig had op gewacht. Er zijn zo van die momenten in iemands leven waar hij doormoet, zo ook voor hem. Hoe hij vroeger ook zijn best deed het was niet goed genoeg want door externe factoren en vooral door een klein karakterstoornis en slechte vrienden was het bij hem echt wel meer het geval dat hij misdeed dan goed deed.

Hij, die nu al een paar jaar zo zijn best doet zijn leven toch terug op het juiste pad te krijgen, moest voorkomen voor feiten die in het verleden waren gebeurd.

Ik kan je verzekeren dat een gerechtsgebouw een zekere sfeer uitadement om U tegen te zeggen. Ik kwam er binnen en het bekroop me gewoon, het gevoel van onbehagen, een welgemeende nederigheid. Mijn broer die al niet van de flinkste is voor zo'n dingen dacht echt dat hij deze keer tever was gegaan en was er steevast van overtuigd deze keer achter slot en grendel te verdwijnen. En eerlijk gezegd zou ik er ook niet van verschoten hebben.

Een paar uur en een goede rechter verder blijkt dat het rechtssysteem, die ik niet altijd op handen draag, toch nog een kans wou geven aan die kerel die het goed meent tegenwoordig. De rechter had hem diep in de ogen gekeken en toch nog kunnen zien dat hij een kans verdiende, een laatste welliswaar.

In de auto op weg naar huis nog eens beseft dat ik hem echt wel graag zie, mijn kleine broer, die trouwens nu zeker meer dan een kop groter is dan mij, ligt me heel nauw aan het hart!

12:04 Gepost door Anja | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-05-06

Na regen komt zonneschijn??

Vrienden vragen het me constant: hoe is het nu met je? Ewel, ik kan eerlijk zeggen dat mijn humeur draait zoals de wind over de oceaan!

Het ene moment is het picco bello, niks aan de hand en het andere moment zit ik in zak en as. Ik weet dat het nu een echt toffe periode voor mij is. Ik voel me zo goed omdat het zo goed gaat met mijn lieveke. Ik voel me zo goed omdat ons sexleven echt in de lift zit! Ik voel me zo goed omdat ik ga trouwen! Ik voel me zo goed ......

Maar waarom bekruipt me soms dat angstzweet dat ik weer wat zal ontdekken? Ik weet dat ik nu echt wel hulp nodig heb van iemand die met me praat, zodat ik die zwarte gedachten voor eens en altijd kan verdrijven. Ik zie het nog altijd als het duiveltje dat op mijn schouder zit en me slechte dingen influistert.

Mijn lieveke verstaat me, ze begrijpt dat ik zo ben nu, ze zegt dat ze het alleen aan haarzelf te danken heeft, maar ik heb me nog nooit zo gevoeld en ik vind het GRIEZELIG, beangstigend dat dat gevoel me gewoon overneemt! Ik ben veel dingen maar het meest van alles ben ik een controlefreak en dat mijn lichaam nu meer baas is dan ik vind ik echt heel raar.

Ik ga genieten van alle positieve momenten en probeer echt niet te denken aan die enkele keren dat ik doorflip!

11:59 Gepost door Anja | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

22-05-06

What kids do

Het weekend is veel te vlug voorbij, denken we dat niet iedere maandag? Ik weet dat ik het echt moeilijk had deze morgen om uit bed te kruipen. Onze grote jongen moest naar zeeklas en kwam me heel vroeg meedelen dat hij klaar was om te vertrekken. Slaap in de ogen en toch even op de wekker gekeken. Het was 6u10, en dat voor een ventje die normaal zo slecht uit zijn bed geraakt! Mits de juiste motivatie kan hij dus wel doen wat hij moet.

Hij is dan ook nog eens niet de gemakkelijkste van de vijf. Heeft wel altijd het één of ander nodig, is altijd wel met iets bezig dat het daglicht beter niet ziet :-). Hij heeft een hele hoop vrienden, de één al wat minder dan de ander maar je kan een kind niet verplichten om met bepaalde mensen om te gaan of duidelijk maken dat hij moet nadenken voor hij dingen doet. Iedere puber moet over bepaalde zaken geraken door ze mee te maken, zo ook hij.

Gisteren had ons kleinste dochtertje het een beetje moeilijk. Ze worstelt al een dikke week met "weerbarstige karakterverschijnselen". Geen zin om te luisteren, geen zin om braaf te zijn en vooral een zo groot mogelijke mond opzetten tegen iedereen die haar in de weg loopt. Ik moet niet zeggen dat ze echt heel stout is maar het is toch op het nippertje :-)

Maar tegen 's avonds merkte ik ineens hoe klein ze wel is. Ze had in een splinter getrapt en ze weende ongelofelijk op het toilet toen ik ze naar de badkamer stuurde om zich te wassen voor het slapen gaan. We kregen er direct medelijden mee. Ik heb haar dan maar onder mijn vleugels genomen, haar een voetbadje gegeven en haar tegelijk maar zelf gewassen, pyama aangedaan en betutteld. Het was maar een kleintje om na het voetbadje de splinter uit haar teen te halen en ze was heel opgelucht, ik ook natuurlijk!

Ik wil zoveel met de kinderen doen maar er is zo weinig tijd. Nu mijn schatje in ploeg werkt en ik veel met hen alleen ben mis ik een tweede wagen. We kunnen nooit eens ons boeltje pakken en naar zee rijden bvb. Ik zou zo graag eens volledig zelfstandig weg kunnen met hen. We denken er aan om volgend jaar een tweede wagen te nemen.

12:59 Gepost door Anja | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-05-06

I do

Nog iets meer dan een maand en we trouwen! De zenuwen zijn weg, raar maar waar maar de zenuwen zijn volledig weg. In feite voel ik ergens dat het is wat ik wil en als er zoiets is als een zintuig dan is dat wel goed in gang geschoten bij mij.

Mijn schatje heeft dan ook alles gedaan de afgelopen weken om me terug goed te voelen. Me verwend, me laten voelen dat ik heel belangrijk voor haar ben. Me echt doen inzien dat er na een storm altijd stil water is.

Ons leven is niet ingewikkelder geworden maar het is er op vooruitgegaan momenteel. Ik vind het zalig om op haar te wachten als ze de late ploeg moet werken. Het is natuurlijk wel uitputtend om altijd zolang wakker te zijn en dan een hele dag te werken en 's avonds de kinderen op te vangen maar ik heb het er graag voor over ;-).

Wij hebben elkaar echt teruggevonden en het voelt zo goed om wakker te worden naast dat slaapgezichtje van haar!

22:34 Gepost door Anja | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-05-06

Katten en bloemen

Ik kan geen enkele bloem meer kopen voor mijn lief of de katten maken die kapot. Het is gewoon niet te doen.

Zo heb ik nu een bloemetje gekregen van sofie die in de tuin van onze buren wat gesprokkeld had om ons te verrassen. Jammer genoeg is het een bloem die verschrikkelijk veel kleurstoffen bevat. Als je denkt dat de mensen in de woestijn bloemen gebruiken om hun kleren te kleuren weet je wel dat er veel kleur in een bloem kan zitten.

Zo loopt mijn grijs gestreepte kat al de hele dag rond met een gele snoet. Ik doe alles om de bloemen een beetje uit hun buurt te zetten en het frustreert me soms echt dat ik nooit een mooie bloem of plant kan kopen zonder dat die twee ze kapot bijten. Het zijn en blijven dieren die niet luisteren hé en me kwaad maken op schepsels die niet beter weten doe ik liever niet.

Misschien moet ik maar eens die dingen kopen die zogezegd katten afschrikken ?? Een soort van lolly die je in de aarde steekt en een geur afscheidt die voor katten allerminst gezellig is?

Cats will be cats!!

Nu we juist in een periode zijn dat onze kleinste dochter groot genoeg is om niet met alles rond te lopen en kapot te maken zijn het de katten, hahahah, echt wel grappig in feite!

20:44 Gepost door Anja | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Do you need me .... I can really move

Het was een leuk weekend. Overladen met kinderdingens. Er was een eerste communiefeest van een vriendinneke van sofie. We zijn er naartoe gegaan. Sofie het arme schaap voelde zich sinds deze middag niet meer goed. Het kind vocht tegen het gevoel en ook al zei ik dat ze beter zou thuisblijven, gaan zou ze. Ik herken er dingen in van mijn schatje, als die iets in haar hoofd steekt dan is ze koppig, en doen zal ze het!

We kwamen toe, allemaal mensen die we niet kennen natuurlijk en het is altijd een beetje raar toe te komen als lesbisch koppel als je weet dat er niemand is die ook zo is. Oh, het is gewoon raar om ergens binnen te komen als iedereen elkaar kent en jij niemand.

Ik heb het toch naast me neergelegd en in feite was iedereen redelijk vriendelijk. Toch was het voor sofie wel echt tijd dat we naar huis gingen en ze is dan ook direct haar bed in gemoeten met een lepel junifen. Het arme schaap, maar ik vind het zo moedig dat ze zich zo goed gehouden heeft. Way to go SOFIEKE!!

Ondertussen hebben mijn schat en ik al veel kunnen praten. Er was een klein tijdje geleden iets waardoor ik niks kon zeggen, ik blokkeerde in feite. Een blok op mijn babbelsessies. Je moet weten dat ik echt een enorm babbelkieken ben, ik wil over alles praten maar dat ging niet meer.

Nu is het juist het tegenovergestelde, ik wil praten, praten, praten en nog eens praten. Ik wil alles zo graag verstaan en het is zalig dat ik niet meer dat kwaad gevoel heb terwijl zij uitlegt! Ik voel me natuurlijk soms wel echt rot als ze dingen zegt die me pijn doen maar ik probeer me echt af te zetten van dat gevoel want ik mag niet alleen meer denken aan alles wat ze gedaan heeft, ik moet verder en ik moet verstaan waarom het gebeurde en ik moet echt wel inzien dat het iedereen kan overkomen. Ze doet dan ook alles om me terug een goed gevoel te geven.

Ook wat gekeken op internet naar onze locatie voor onze huwelijkreis. Het is toch zo spannend om alles een beetje te plannen en weet je wat, de periode dat wij er zijn is het juist gay pride. We kunnen dus de gay pride meepikken. Tof zeg!! We zijn alleszins al goed geïnformeerd over alles en ik weet nu al zeker dat het een zalige 3 dagen zullen worden.

Ik zou heel graag de dag voor we vertrekken ook nog een nacht in het sheritonhotel doorbrengen op zaventem. Het zal zalig zijn dat we niet moeten rushen juist voor we vertrekken want we vertrekken redelijk vroeg en het zou zalig zijn om de dag nadat we trouwen toch alleen te zijn. Ik zei hiervoor altijd dat het me niet kon schelen om midden in de week te trouwen en zo maar in feite zou het misschien beter geweest zijn dat we dat niet hadden gedaan. Het zal onze dag worden, het zal zalig zijn maar weten dat de dag erna je kinderen naar school moeten en je de nacht nadat je getrouwd bent in je eigen bed moet slapen en de sleur gewoon doorgaat is maf!

Ik ben alleszins blij dat we toch op reis gaan, al is het maar heel kort, we gingen normaal gezien niet op reis gaan. Het zal goed doen even alleen te zijn.

Ik kijk er zo naar uit om te trouwen, echt enorm. Ik weet dat ik het goede doe door te trouwen met iemand die ik zo graag zie dat ik kippevel krijg als ik denk aan alles, echt een goed gevoel omdat ik voel dat het is wat ik wil.

Ik hou zoveel van haar ..... love is a splendid thing!!!

20:23 Gepost door Anja | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-05-06

Kalm weekend?

Na de druk bezette weekends en werkweken is het tijd om eens wat kalmer aan te doen. Dit weekend wil ik vooral in mijn tuin werken en wat thuis. Ik weet het, het klinkt echt wel saai natuurlijk maar na die bewogen weken zal het deugd doen om eens wat minder gas te geven. In de tuin werken is echt wel hard labeur want ik moet nog ALLES doen, ik had de afgelopen weken echt geen zin om met ontspanning bezig te zijn, al had me dat misschien wat meer deugd gedaan dan al dat kniezen. Gelukkig is mijn oudste zoontje echt wel vastberaden mee te helpen, hij wil binnenkort naar zijn eerste fuif en heeft geld nodig en moet daar de nodige klusjes voor doen. Ik denk dat ik met hem nog zal afzien wanneer hij weer eens vraagt wat hij kan doen ;-).

Ondertussen hebben mijn lieveke en ik ook besloten om dit weekend aan elkaar te wijden. De veelbelovende smsje die ik kreeg hebben me alleszins warm gekregen ;-)

Op gebied van liefde gaat het dan ook wel heel goed tussen ons, veel praten heeft geleid tot een consensus waar we beiden kunnen mee leven. Lieveke je moet me maar verbeteren indien het niet zo is maar ik denk dat we elkaar wel een beetje terugvonden? De onzekere, rare tijd is voorbij en langzaam begint het leven zoals ervoor terug.

Ik ben na de zaken die gebeurd zijn niet meer van plan om nog verder te zoeken naar bewijzen van haar schuld. Ik ben het beu om haar account af te schuimen en weer iets te vinden die me niet aanstaat. Om het met haar woorden te zeggen: ik wil het goedmaken, maar je moet me een kans geven!

Ze verdient die kans wel vind ik :-)

15:17 Gepost door Anja | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

11-05-06

Waar denk ik nog niet aan?

Ondertussen blijven we zaken plannen voor de trouw. In het begin leek het maar niet vooruit te gaan maar momenteel begint het hele gebeuren een beetje vorm te krijgen. Een receptie bij ons thuis is de beste optie voor ons. We bestelden mooie bloemen voor in de auto, op mijn schat haar vest en in mijn hand :-). Ik had gedacht dat de prijzen van beide zaken gigantisch de pan zouden uitswingen maar het valt nog goed mee. Ook onze reis is al een stuk betaald zodat we zeker zijn dat we naar Dublin gaan, joepie. Nu nog een toffe locatie (niet ver van huis) om foto's te maken, .... waar denk ik nu nog niet aan????

16:20 Gepost door Anja | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

10-05-06

Mama verwennen

Vandaag was het mama haar verjaardag. Ik moet eerlijk zijn dat ik vorige jaren (eeuwen) haar verjaardag meer dan eens vergeten was maar ik wou het goed maken door haar deze keer zeker niet te vergeten. Meer nog, ik nam haar mee naar een toffe locatie om iets te gaan eten. Ze straalde van de aandacht, ik had ook een mooi plantje mee en iedereen die belde moest eraan geloven. Ze vertelde zeker 10 keer hetzelfde, haar dochter nam haar mee uit eten, .... Het deed me goed te zien dat ze het zo leuk vond. Toen ik wegreed riep ze nog: als het jouw verjaardag is gaan we eten en IK trakteer, wowie!!!!!

De band met mijn mama was vroeger nogal vaag, ik ben dan ook opgevoed bij mijn grootmoeder, maar de laatste jaren en zeker sinds ik zelf kinderen heb versta ik het mensje veel beter. Vroeger kon ik me niet voorstellen waarom ze in godsnaam toch zo vlug geërgerd was in mij, nu versta ik dat maar al te best.

Kinderen zijn nu eenmaal niet de gemakkelijkste wezens op aarde en vooral pubers kunnen het nogal "gemakkelijk" maken wanneer ze iets moeten doen. Ik herinner me mijn puberperiode nog heel goed. Ik vond dat ik veel te veel moest doen van mama.

Tijden veranderen, mensen veranderen. Eens je kinderen hebt, verandert je mening zeker!

19:25 Gepost door Anja | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-05-06

Hot hot hot

Wat een lekker weer is het toch zeg. Vandaag zijn we uitgenodigd voor een receptie van één van mijn collega's, zij trouwt met haar vriendin. Het weer hebben ze alleszins al mee. Mensen wat is iedereen toch in paniek momenteel. De winkels lopen vol met mensen die veel te warme voeten hebben en daarom de nodige schoenen zoeken. Kleerwinkels zijn overbevolkt met mensen die zomerkledij sprokkelen. Jammer zijn de nodige geuren ook al aanwezig op sommige lijven :-(

De kinderen hebben het ook warm natuurlijk, die zieltjes kunnen dat temperatuurverschil meestal nog minder aan dan wij in feite. Daarom hebben we hen daarnet even afgezet aan het zwembad, kunnen ze eens goed afkoelen. Een ijsje achteraf zal hun ook deugd doen, daar wordt dan ook voor gezorgd.

Gisteren even met de directeur samengezeten op het werk. Er komt een job vrij op de personeelsadministratie en boekhouding. Een job die ik vroeger meer dan 6 jaar uitoefende en daarom wel terug zou zien zitten. Het gesprek was verhelderend, ik ga zeker meedingen naar het plaatsje. De positieve manier waarop de directeur me ontving deed me deugd en ik verliet het werk met en glimlach.

Ik heb echt zin om er terug in te vliegen. Ik wisselde mijn nogal stresserende en drukke job van vroeger in voor een heel kalme job die ik momenteel meer dan een jaar doen maar ik heb in feite de positieve stress nodig om me goed te voelen, dat heb ik gemerkt. Ik heb een uitdaging nodig en ik zal die uitdaging zeker vinden wanneer ik de job op de personeelsadministratie doe. Fingers Crossed!

15:29 Gepost door Anja | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

05-05-06

Zure appels en pruimpjes

De laatste tijd voel ik me goed, begrepen en goed. Ik ben zo blij dat al de dingen die gebeurd zijn nu in feite worden uitgepraat. De gesprekken met L&L zijn echt wel goed voor mij geweest en ik ben blij dat ik toch door de zure appel beet en het uiteindelijk deed.

Mijn lieveke heeft het heel moeilijk en dat snap ik maar al te goed. Ze heeft eerst een kruisverhoor van mij gekregen, daarna op de rooster gelegd door iemand anders. Ze heeft het gevoel dat ze nergens terecht kan met haar stuk van het verhaal. Ik hoop dat ze echt met iemand kan praten, iemand anders dan mij. Ze moet ook al die dingen op een rij zetten. Per slot van rekening kan ik nooit hebben dat ze zich rot voelt, ook nu niet.

Misschien wat raar na alles wat gebeurd is maar eigenlijk ook niet. De jaren die wij samenhadden voor het voorval waren jaren waarin we echt naar elkaar groeiden. Wij waren en zijn nog altijd een ideaal koppel en dat mag iedereen weten. Niemand anders zou ik als mijn vrouwke willen.

Lieveke, kop op het komt allemaal wel goed voor je! Ik ben zo blij dat je eerlijk bent, doe zo verder!!

13:26 Gepost door Anja | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-05-06

Tell me the truth ... the truth mother******

Vandaag onze reisbestemming vastgelegd voor onze huwelijksreis (jaja, die gaat nog door ;-)). Onze reis gaat naar Dublin, een schilderachtig dorpje Dalkey waar er zich een 4-sterrenhotel bevindt, welbepaald een 18de eeuws kasteel.

Ik ben al altijd eens naar Ierland willen gaan, mijn Lieveke ook dus het was direct in kannen en kruiken. Bij het eten deze middag in Gent gewoon gezegd dat ik via Sunjet gezien had dat er nog een kamer beschikbaar was en we gaan ervoor.

Ondertussen lijkt het vandaag wel een goede dag voor ons. Mijn lieveke had het moeilijk vandaag, ze mist haar vriendin want ook al is ze ergens te ver gegaan ze mist toch het contact dat ze had, het vriendschappelijk contact en daar kan ik echt goed inkomen, het moet voor haar ook niet gemakkelijk zijn om dat dagelijks contact nu niet meer te hebben. Maar het was echt een goede dag voor ons want we hebben nogmaals heel open en eerlijk tegen elkaar gepraat en dat doet wonderen voor een relatie.

Ik weet dat mijn lieveke mij heel graag ziet en ik voel dat, dat is echt heel tof na al die twijfels van de laatste tijd. Ze kijkt naar me en ik weet dat het goed zit!

20:08 Gepost door Anja | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

03-05-06

En de beste prijs is voor ....

Wow, ik had niet gedacht dat liegen zo kon aanslepen. Het feit is dat ik al een paar keer belogen ben de laatste tijd en dat doet zeer. Maar het goede is dat ieveke nu probeert om eerlijk te zijn. Ik geloof haar, moet haar geloven hoe moeilijk dat ook is. Een paar mails en enkele chats met L & L verder heeft ze ingezien dat ze toch wel veel voor dat ander meisje voelde. Ze zegt dat ze het wegduwde, ik kan haar alleen maar proberen begrijpen.

De dingen die ik las hebben me wedereom veel pijn gedaan. Maar we moeten hier door. Ik heb een engelengeduld maar de duivel zit op mijn schouder momenteel en fluistert me af en toe slechte woordjes in.

Dat ik van haar hou is zeker een feit, haar vertrouwen zal ik pas na een lange tijd terug doen. Haar geloven dat ze het meent met mij en echt alles zal doen om dit goed te maken is mijn grootste wens en haar grootste opdracht momenteel.

Ik heb vandaag een heel goed gesprek gehad met twee van mijn beste vrienden. Een koppel die ook al door diepe dalen ging maar altijd maar terug voor elkaar kozen. Zij hebben me nog maar eens opgekrikt en me verzekerd dat als we dit overwinnen we alles kunnen overwinnen. Om het met hun woorden te zeggen: ieder huisje heeft zijn kruisje!

Op het werk is het fantastisch momenteel, veel werk en daar hou ik echt van. Het helpt me echt om alles van me te zetten. Terwijl mijn lieveke thuis plat ligt met de zere rug kan ik met de auto naar het werk ;-) Een verademing na al dat pendelen van de laatste tijd.

Het is stralend weer en niks kan mijn humeur verpesten, zelfs niet het feit dat ik daarnet eventjes niet wist wat ik zag toen ik sommige zaken las, nog maar eens. Maar nu moet het echt gedaan zijn, nu wil ik dat het stopt. Het is tijd voor lieveke om te kiezen.

21:06 Gepost door Anja | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

02-05-06

Are you the one for me, are you the only one

Vandaag voor het eerst terug gaan werken en het valt heel goed mee. Tja, het is dan ook wel goed weer buiten en dat doet ook veel aan de stemming. Ik ben alleszins blij dat ik me wat goed voel vandaag en probeer nu te putten uit al die energie. Er moet nog zoveel gebeuren, voor de trouw vooral. Een dag of vijf geleden zou ik het niet voor mogelijk gehouden hebben toch nog te willen plannen. Toen zag ik alles somber in maar vandaag gaat het wat beter.Natuurlijk weet ik dat mijn stemming kan omslaan door een kleine bagatel, maar dan is dat zo hé, ik ga mijn gevoel eens niet altijd blokkeren en eens toegeven aanzowel negatieve als positieve gevoelens. Ik heb echt een paar heel goede vrienden en ik voel dat die volledig achter me staan, wat er ook gebeurt en dat heeft me nog eens een positieve schop in de goede richting gegeven.

Iemand graag zien is soms echt pijnlijk, er moet een gulden middenweg zijn tussen het verdriet en het geluk, die ga ik proberen vinden!

13:10 Gepost door Anja | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

01-05-06

 

All of our days we cry out for love

And we cry for the times that we lost in all

When we had it all, all our hopes and our dreams

All of our days we cry out for love,

And we try to create it again, again

To deny the laws and to leave it behind

Sing sweet songs of love to me now

So the night will become one of love

Sing sweet songs of love to me now

For I need to know you're mine

All of our days we long for a chance

To be lost in a trance of a love we share

A romantic love like no other before

All of our days we live on the run

But we try to believe that it's just begun

That we'll have the time to enjoy every day

16:56 Gepost door Anja | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Automatische piloot

Hoe raar, ik leef precies op automatische piloot. Alle dingen die ik doe zijn gewoon omdat het routine is. Opstaan, wassen, kinderen eten geven, de was verder doen, .... Vroeger leek het een groot werk maar momenteel doe ik het gewoon, ik stel me geen vragen bij het waarom en het gebeurt.

Ondertussen is het 1 mei, is het niet een soort feestdag? Bij de bloemenwinkel hoorde ik iets van meiklokjes en had het door. Ik heb vorige week niet gewerkt, ben precies een week kwijt.

Ik voel me niet slecht in feite, ik kan wel vrede nemen met de routine maar ik geraak niet uit die bubbel en voel me raar. Ik troost me met de gedachte dat het weldra wat beter zal worden, eens alle muizenissen uit mijn hoofd zijn, oplossingen komen voor alle vragen.

Morgen gaan werken, ik vraag me af hoe dat zal zijn, het zal een welkome afleiding voor me zijn dat wel. Ik kan me toch niet concentreren op alles tegelijk? Toch zal het moeten en misschien is het wel eens tof om tussen andere mensen te zijn dan mijn familieke.

Ik kan me nu voorstellen hoe geïsoleerd mensen kunnen geraken wanneer ze niet werken en niet buiten komen. Amaai, dat zou niks voor mij zijn. Ik heb dat contact nodig met de buitenwereld.

Een goesting bekruipt me, een goesting om in de auto te stappen en gewoon te rijden naar ik weet niet waar. Gewoon rijden zo ver ik kan en bij het eerst het beste hotel stoppen als het donker wordt. Gewoon ertussen uit eventjes, dat zou me goed doen.

16:49 Gepost door Anja | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

30-04-06

Een heerlijke avond

We hebben de laatste tijd echt wel zalige tijden met elkaar. Het is gewoon fantastisch dat wij elkaar terug ontdekken. Gevoelens die vroeger een beetje naar de achtergrond werden geschoven zijn terug gekomen. Soms moet een mens eens goed verschieten en is dan terug vertrokken, zo ook bij ons.

Mijn lieveke heeft de computer wat naar de achtergrond geschoven, maakt meer tijd voor mij, voor ons.

Gisterenavond was weer zo'n zalige avond. Kaarslicht, elkaar, de rest :) Het werd een avond vol ontdekking en we vielen voldaan en in elkaar verstrengeld in slaap. We keken naar elkaar en konden ons geluk niet op, ze straalde zoals altijd.

Deze morgen wakker geworden met een goed gevoel, lekker ontbijt gemaakt voor de kindjes en hun in de watten gelegd. Straks gaan ze optreden, scoutsoptreden voor de kleintjes en ze zijn nu al zenuwachtig. Ben eens benieuwd!

09:12 Gepost door Anja | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

29-04-06

Vandaag was beter dan gisteren

Gisteren was dag die goed begon en slecht eindigde. De gesprekken met L deden echt goed, te voelen dat het meisje in één keer begon te beseffen wat haar vrouw haar aangedaan had was heel pijnlijk. Het doet goed met een lotgenote te praten, het doet goed je op te krikken aan iemand die voelt wat je voelt. Het doet pijn de pijn te voelen die jij ook voelt en toen mijn lieveke thuiskwam was ik in het begin redelijk goed gezind. De gesprekken met L waren goed geweest en we gingen op weg naar iemand die pech had met de computer.

We praatten wat, over alles natuurlijk. Twee mensen zoals wij moeten maar blijven praten over zaken ook al is het soms beter eens alles te laten bezinken. Op een bepaald moment begon het echt tot me door te dringen. Het kon niet meer in mijn hoofd blijven zitten en moest eruit. Ik heb me in tijden niet meer zo kwaad gevoeld en dat heeft ze mogen weten. Het doet nu nog pijn te denken aan hoe ik me voelde, ik wou gewoon weg zijn zoals de mijn gevoelens op dat moment. Weg!

We hadden knallende ruzie en kwamen thuis, vielen in slaap na heel wat gedoe en werden met een heel leeg gevoel wakker deze morgen. Ik voelde dat het deze morgen het keerpunt was in onze relatie. Het was alles of niks, erop of eronder. Ik wist dat ik op dat moment kon rennen en alles achterlaten maar ik kon ook vechten en heb het laatste gekozen. De woorden van mijn lieveke dat ik moest vechten voor haar, no matter what bleven in mijn hoofd bonzen en we gingen naar benden.

De kinderen keken ons wat verstrooid aan, hoe moet het toch geweest zijn voor hen ook de laatste dagen. Ze waren op zichzelf aangewezen want wij waren ergens anders. Ik voelde een diepe pijn toen ik me realiseerde dat de kinderen weer eens de dupe waren van alles en besloot om vanaf dat moment te stoppen met flippen. Ik moest sterk zijn voor hen maar ook voor mezelf. Geen zelfmedelijden meer maar ik wou mezelf opkrikken.

Mijn lieveke lichtte hen in en het deed deugd te horen uit haar mond dat ze zei dat ze spijt had en iets verkeerd had gedaan, daarvoor had ze maar gedaan alsof het niks was en ze niks verkeerd deed.

We kozen nog eens voor elkaar en ik voel dat er veel moet veranderen. We gaan in relatietherapie maar ook gaan we samen werken aan een manier om elkaar weer tegemoet te komen. Denken dat je een goede relatie hebt alleen is niet genoeg en dat beseffen we nu.

20:11 Gepost door Anja | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Trouble with dreams ...

There's nothing that i wanna do

More than get alone and be with you

Trouble with dreams is they don't come true

And when they do they can't catch up to you

You don't need a thing from me

But i need something big from you

'cause you know i've got

An awful lot of big dreams

I'm walking down a lonely road

Clear to me now but i was never told

Trouble with dreams is you never know

When to hold on and when to let go

If you let me down it's alright

At least that leaves something for me

'cause you know i've got

An awful lot of big dreams

This is the life that i must lead now

Crossing fingers and wiping brow

Trouble with dreams is you can't pretend

Something with no beginning has an end

You don't need a thing from me

But i need something big from you

'cause you know i've got an awful lot of big dreams

19:59 Gepost door Anja | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

28-04-06

For what it's worth

Dagen komen dagen gaan, ik voel me leeg en beroofd en een gevoel van onmacht heeft me overmeesterd. Dingen die waren zijn niet meer maar ik blijf niet bij de pakken zitten. Ik ga er alles aan doen om dit te overwinnen, met meer kracht dan ik de laatste dagen had. De tijd om hier doelloos voor me uit te staren zijn gedaan, een tijd waarin ik alles relativeer is aangebroken. Time will tell!

15:30 Gepost door Anja | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Terug van weggeweest

Ik was inderdaad verdwenen, al mijn topics weggedaan. De laatste tijd had ik geen behoefte om te schrijven en zat met veel te veel in mijn hoofd. Vandaag voel ik dat ik terug wat zin heb om mijn zinnen neer te pennen.

De laatste tijd zijn er al zovel zaken geweest waardoor ik me slecht voelde. Mijn droomrelatie met mijn schat is geen droomrelatie. Ik ben bedrogen door haar maar moet erdoor.

Het is verschrikkelijk om te voelen dat er dingen achter je rug gebeuren, verschrikkelijk om alles te ontdekken. Wat niet verschrikkelijk is, is dat ik nu weet wat er gaande was en er nu eindelijk eens een stap vooruit wordt gezet.

Mijn schat stelde me teleur maar heeft heel veel spijt en we gaan hier echt aan werken om samen toch nog een toekomst te hebben. Ik ben teleurgesteld, verdrietig, soms gaat het, soms niet maar ik moet erdoor.

Wij moeten er door!

09:17 Gepost door Anja | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |