01-05-06

Automatische piloot

Hoe raar, ik leef precies op automatische piloot. Alle dingen die ik doe zijn gewoon omdat het routine is. Opstaan, wassen, kinderen eten geven, de was verder doen, .... Vroeger leek het een groot werk maar momenteel doe ik het gewoon, ik stel me geen vragen bij het waarom en het gebeurt.

Ondertussen is het 1 mei, is het niet een soort feestdag? Bij de bloemenwinkel hoorde ik iets van meiklokjes en had het door. Ik heb vorige week niet gewerkt, ben precies een week kwijt.

Ik voel me niet slecht in feite, ik kan wel vrede nemen met de routine maar ik geraak niet uit die bubbel en voel me raar. Ik troost me met de gedachte dat het weldra wat beter zal worden, eens alle muizenissen uit mijn hoofd zijn, oplossingen komen voor alle vragen.

Morgen gaan werken, ik vraag me af hoe dat zal zijn, het zal een welkome afleiding voor me zijn dat wel. Ik kan me toch niet concentreren op alles tegelijk? Toch zal het moeten en misschien is het wel eens tof om tussen andere mensen te zijn dan mijn familieke.

Ik kan me nu voorstellen hoe geïsoleerd mensen kunnen geraken wanneer ze niet werken en niet buiten komen. Amaai, dat zou niks voor mij zijn. Ik heb dat contact nodig met de buitenwereld.

Een goesting bekruipt me, een goesting om in de auto te stappen en gewoon te rijden naar ik weet niet waar. Gewoon rijden zo ver ik kan en bij het eerst het beste hotel stoppen als het donker wordt. Gewoon ertussen uit eventjes, dat zou me goed doen.

16:49 Gepost door Anja | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.